به یزدان که گر ما خرد داشتیم ..
کجا این سر انجام بد داشتیم .. 

     آرزو
          سرمايه
                    مفلس
                             است ..

صاحبدلی به مدرسه آمد ز خانقاه ..
بشکست عهد صحبت اهل طریق را ..
گفتم میان عابد و زاهد چه فرق بود ..
تا اختیار کردی از آن این فریق را ..
گفت آن گلیم خویش بدر می برد ز موج ..
وین جهد میکند که بگیرد غریق را ..

یادمه اصلا حال خوشی نداشتم وقتی این وبلاگ شکل گرفت ..
اسم این وبلاگ رو از روی احساساتم انتخاب کردم ..
البته شعر حبیب هم بی تاثیر نبود ..
اینجا فرصتی شد برای انعکاس برخی حرف های نگفته ..
فرصتی شد تا احساس کنم سهمی از بیان کردن دارم ..
هر چند محدود ..
سعی کردم کوتاه بنویسم در حد مخلص کلام ..
از کنایه استفاده کردم چون جایی برای بحث نمی گذاره ..
احساس خوبیست داشتن آشیانه ای در دنیای مجازی ..
این احساس خوب رو مدیون سحر عزیزم هستم ..
دستشو از همینجا می بوسم ..

آدمای بی گناه گشنه اند ..
آدمای بی گناه تشنه اند ..
آدمای بی گناه بی سرپناهند ..
آدمای بی گناه فقیرند ..
آدمای بی گناه پول برای معالجه ندارند ..
آدمای بی گناه کشته شدند ..
آدمای بی گناه شهید دادند ..
آدمای بی گناه بمباران شدند ..
آدمای بی گناه ضرب و شتم شدند ..
آدمای بی گناه تن فروشی کردند ..
آدمای بی گناه آزادی ندارند ..
آدمای بی گناه زندانی اند ..
آدمای بی گناه را غارت کردند ..
آدمای بی گناه را از تمدن انداختند ..
___________________________
آدمای بی گناه .. خیلی بی گناه اند ..
وای بر گنهکاران ..

اونقدر کانالای ترکیه رو تماشا کردم ..
فکر می کنم کشورم ترکیه هست ..
نمی دونم چرا همش دوست دارم ..
ملیتی غیر از ایرانی داشته باشم ..
یعنی مثلا نمی دونم چرا !!
تو هم نمی دونی حتما مثلا !! ;)
_________________________
خلاصه حیف شد ترکیه باخت ..
حقش باخت نبود ..

من ..
به من اهمیت ندادند ..
به من توجه نکردند ..
به من احترام نگذاشتند ..
به من فلان حرفو زدند یا نزدند ..
من مشکلات دارم ..
من غرور دارم ..
من می خوام ..
من خوشم میاد ..
من بدم میاد ..
من من من ...
_____________________
کاش بعضی وقتا این " من " جای خودشو به
" شما " می داد و فعل ها برعکس می شد ..